Aktualności

Test antygenowy Fluorecare Combo 13 w 1 – jakie patogeny obejmuje?

Test 13 w 1 jest rozszerzonym panelem przeznaczonym do wykrywania wirusowych, bakteryjnych i atypowych przyczyn chorób układu oddechowego. Obejmuje SARS-CoV-2, rinowirusa, wirusa paragrypy, grypę A i B, RSV, adenowirusa, ludzki metapneumowirus, a także bakterie Streptococcus pneumoniae, Legionella pneumophila, Staphylococcus aureus i Klebsiella pneumoniae oraz drobnoustrój Mycoplasma pneumoniae. Test może wspomagać rozpoznawanie COVID-19, grypy, przeziębienia, zapalenia oskrzeli i oskrzelików oraz różnych postaci zapalenia płuc, w tym zapalenia pneumokokowego, legionellozowego i atypowego. Szeroki zakres panelu ułatwia różnicowanie infekcji o podobnych objawach i pozwala na wykrywanie zarówno zakażeń wirusowych, jak i bakteryjnych.

Jednoczesne jakościowe wykrywanie i różnicowanie trzynastu patogenów

Jest on wieloparametrowym testem immunochromatograficznym przeznaczonym do jednoczesnego, jakościowego wykrywania i różnicowania antygenów trzynastu patogenów układu oddechowego. Panel obejmuje zarówno wirusy, jak i drobnoustroje bakteryjne oraz Mycoplasma pneumoniae. W jednym zestawie diagnostycznym możliwe jest wykrycie antygenów: SARS-CoV-2, wirusa grypy typu A, wirusa grypy typu B, syncytialnego wirusa oddechowego, adenowirusa, ludzkiego metapneumowirusa, rinowirusa, wirusa paragrypy, Streptococcus pneumoniae, Legionella pneumophila, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae oraz Mycoplasma pneumoniae.

Zastosowanie pomocnicze wskazane przez producenta

W odniesieniu do SARS-CoV-2 test może być stosowany pomocniczo u pacjentów objawowych w ciągu siedmiu dni od wystąpienia objawów. Dla pozostałych patogenów producent wskazuje zastosowanie pomocnicze w diagnostyce wywoływanych przez nie chorób układu oddechowego.

Patogeny objęte panelem testowym 13 w 1

Charakter jakościowy i zasada działania testu Fluorecare Combo 13 w 1

Charakter jakościowy wyniku i znaczenie oceny klinicznej

Wyrób ma charakter jakościowy. Oznacza to, że wynik informuje o wykryciu albo niewykryciu antygenu, ale nie określa jego stężenia ani liczby drobnoustrojów w próbce. Test nie jest również samodzielną podstawą ostatecznego rozpoznania. Zgodnie z instrukcją definitywna diagnoza może zostać postawiona przez lekarza dopiero po łącznej ocenie wyniku testu, stanu klinicznego pacjenta oraz pozostałych badań laboratoryjnych.

Immunochromatografia z zastosowaniem złota koloidalnego

Test MF-141 wykorzystuje metodę immunochromatografii z zastosowaniem złota koloidalnego. Podstawę reakcji stanowi swoiste wiązanie antygenu obecnego w próbce przez odpowiadające mu przeciwciała. Po naniesieniu przygotowanego materiału do studzienki próbki płyn przemieszcza się wzdłuż membrany nitrocelulozowej wskutek działania sił kapilarnych.

Powstawanie kompleksu antygen–przeciwciało

Jeżeli w próbce znajduje się jeden z wykrywanych antygenów, wiąże się on z przeciwciałem znakowanym cząstkami złota koloidalnego, umieszczonym na podkładce koniugatowej paska testowego. Powstaje kompleks antygen–przeciwciało–złoto koloidalne. Kompleks migruje następnie wzdłuż membrany i zostaje wychwycony przez kolejne swoiste przeciwciało unieruchomione w obszarze odpowiedniej linii testowej. Nagromadzenie znakowanego kompleksu powoduje pojawienie się widocznego, fioletowego prążka.

Znaczenie linii kontrolnej C

Niezależnie od obecności badanego antygenu mieszanina reakcyjna powinna dotrzeć do obszaru linii kontrolnej C. Znakowane przeciwciała są tam wychwytywane przez kozie przeciwciała przeciwko mysiej immunoglobulinie IgG, co prowadzi do utworzenia fioletowego prążka kontrolnego. Linia C potwierdza prawidłową migrację próbki oraz właściwe przebiegnięcie reakcji. Brak linii kontrolnej oznacza, że wyniku nie można interpretować.

Budowa kasety i podział panelu testowego

Elementy kasety i zestawu

Kaseta składa się z plastikowej obudowy i pasków zawierających membranę nitrocelulozową pokrytą przeciwciałami przeciwko poszczególnym patogenom. W skład paska wchodzą również podkładka ze znakowanymi złotem koloidalnym przeciwciałami, element z polichlorku winylu oraz papier absorbujący. Zestaw zawiera ponadto sterylny wymaz, probówkę z roztworem do obróbki próbki oraz instrukcję użycia. Roztwór ekstrakcyjny stanowi bufor Tris w objętości 0,70 ml na probówkę. Elementem wymaganym, ale niedostarczanym w zestawie, jest czasomierz.

Obszary odpowiadające grupom patogenów

Panel testowy został funkcjonalnie podzielony na obszary odpowiadające grupom patogenów. Pierwsza część różnicuje SARS-CoV-2, RhV i PIV, druga wirusy grypy A i B, a trzecia RSV, ADV i hMPV. Odrębny panel bakteryjny i M. pneumoniae umożliwia identyfikację S.p, L.p, S.aureus, Kpn i M.P.

Materiał do badania i pobieranie próbki

Przygotowanie zestawu przed badaniem

Przed wykonaniem badania zestaw i próbka powinny osiągnąć temperaturę pokojową, określoną przez producenta jako 20–25°C. Jeżeli zestaw był przechowywany w lodówce, należy pozostawić go w tej temperaturze przez pięć minut. Test powinien być wykonywany na oczyszczonej powierzchni, po umyciu i dezynfekcji rąk. Kasetę należy wyjąć z foliowego opakowania bezpośrednio przed użyciem i wykorzystać w ciągu jednej godziny od otwarcia.

Wymaz z części ustnej gardła

Materiał może zostać pobrany z części ustnej gardła. Pacjent powinien lekko odchylić głowę i szeroko otworzyć usta, tak aby uwidocznić migdałki gardłowe. Wymazówką należy przetrzeć podstawę języka, następnie co najmniej trzy razy potrzeć obustronnie powierzchnię migdałków i co najmniej trzy razy przesunąć wymazówkę po tylnej ścianie gardła. Próbkę należy zbadać możliwie szybko po pobraniu.

Wymaz z nosogardzieli

Alternatywę stanowi wymaz z nosogardzieli. Głowę pacjenta należy odchylić do tyłu, a wymazówkę wprowadzić przez nozdrze, kierując ją powoli wzdłuż dna jamy nosowej. Ruch powinien być delikatny, aby ograniczyć ryzyko urazu i krwawienia. Po dotarciu końcówki do tylnej ściany nosogardzieli wymazówkę należy kilkukrotnie obrócić, pozostawić na około minutę, a następnie powoli usunąć.

Przygotowanie próbki i przebieg testu Combo 13 w 1

Przygotowanie materiału w roztworze do obróbki próbki

Po pobraniu wymazówkę umieszcza się w probówce z roztworem do obróbki próbki. Następnie należy złamać jej trzonek w oznaczonym miejscu, pozostawiając dolną część w probówce, i szczelnie zamknąć pojemnik. Wymazówkę trzeba dziesięciokrotnie ścisnąć przez ścianki probówki, po czym pozostawić próbkę na jedną minutę. Przed aplikacją płynu należy usunąć wewnętrzny niebieski korek i odkręcić końcówkę zakraplającą.

Aplikacja próbki i czas odczytu

Do każdej owalnej studzienki oznaczonej literą S należy nanieść dokładnie dwie krople, czyli około 60 µl przygotowanej próbki. Instrukcja podkreśla, że zarówno zbyt duża, jak i zbyt mała objętość materiału może skutkować wynikiem nieważnym lub niedokładnym. Po naniesieniu próbki kaseta powinna pozostać nieruchoma w temperaturze pokojowej. Wynik odczytuje się po 12 minutach. Wynik oceniony po upływie ponad 20 minut jest nieważny.

Jak interpretować wynik testu Combo 13 w 1?

Odczyt panelu wirusowego

W panelu wirusowym linia T1 odpowiada SARS-CoV-2, T2 – rinowirusowi, a T3 – wirusowi paragrypy. W części dotyczącej grypy linia T4 wskazuje na antygen grypy A, natomiast T5 na antygen grypy B. W panelu RSV/ADV/hMPV linie T6, T7 i T8 odpowiadają kolejno RSV, adenowirusowi i ludzkiemu metapneumowirusowi.

Odczyt części bakteryjnej i M. pneumoniae

W części bakteryjnej linia T1 oznacza wykrycie antygenu Streptococcus pneumoniae, a T2 – Legionella pneumophila. Linia T3 wskazuje na Staphylococcus aureus, T4 na Klebsiella pneumoniae, natomiast T5 na Mycoplasma pneumoniae.

Wynik ujemny i wynik nieważny

Wynik ujemny występuje wówczas, gdy pojawia się wyłącznie linia kontrolna C. Brak linii C oznacza wynik nieważny, niezależnie od występowania innych prążków, badanie należy wówczas powtórzyć.

Wynik dodatni i kontekst kliniczny

Wynik dodatni wskazuje na wykrycie antygenu określonego patogenu w badanej próbce, ale nie powinien być interpretowany w oderwaniu od objawów i pozostałych danych klinicznych.

Ograniczenia wyniku ujemnego

Wynik ujemny nie wyklucza zakażenia. Może on wystąpić, jeżeli stężenie antygenu jest niższe od granicy wykrywalności testu albo próbka została pobrana, przetransportowana lub przygotowana w sposób nieprawidłowy. Producent wskazuje również, że mała zawartość wirusa w materiale może prowadzić do wyników fałszywie ujemnych.

Granice wykrywalności testu Fluorecare Combo 13 w 1

Instrukcja podaje odrębne granice wykrywalności dla każdego składnika panelu. Dla SARS-CoV-2 granica ta wynosi 49 TCID₅₀/ml. Dla rinowirusa określono ją jako 4 ng/ml, a dla wirusów paragrypy typu 1, 2 i 3 jako 100 ng/ml. Wartości dla grypy A i B, RSV oraz adenowirusów są zróżnicowane w zależności od szczepu lub typu. Granica wykrywalności hMPV wynosi 0,9 µg/ml. W odniesieniu do bakterii podano wartości 1 × 10³ CFU/ml dla S.p, L.p i S.aureus, 2,5 × 10³ CFU/ml dla Kpn oraz 8,12 × 10³ CFU/ml dla M.P.

Czułość, swoistość i dokładność – dane producenta

Parametry oznaczeń wirusowych

Według danych producenta czułość diagnostyczna oznaczeń wirusowych wynosiła od 92,93% dla SARS-CoV-2 do 98,72% dla RSV. Swoistość diagnostyczna wynosiła 100% dla SARS-CoV-2, grypy B, RSV, adenowirusa i hMPV, natomiast dla pozostałych wirusów mieściła się w zakresie 98,68–99,55%. Całkowita dokładność oznaczeń wirusowych wynosiła od 96,11% dla SARS-CoV-2 do 99,4% dla RSV.

Parametry oznaczeń bakteryjnych i M. pneumoniae

Dla S.p podano czułość 95,0%, swoistość 99,19% i dokładność 97,1%. Dla S.aureus wartości te wynosiły odpowiednio 93,08%, 97,14% i 95,2%; dla L.p – 94,92%, 97,89% i 96,5%; dla M.P – 93,57%, 95,89% i 94,8%; natomiast dla Kpn – 96,32%, 98,57% i 97,5%.